ღ معارف مهدویت ღ
السلام علیک یا داعی الله و ربانی آیاته

بخش های دیگر

فتوبلاگ من
پرسش و پاسخ
یادداشت بازدیدکنندگان
گالری وبلاگ

صفحات وبلاگ

واسطه فيض

نظرسنجی

نظرتون درباره اين وبلاگ
عالي
خوب
متوسط
ضعيف



جستجو

دوستان من

رجعت پيامبران

همه پیامبران در عصر ظهور، رجعت ویژه دارند تا پیروزي و عزّت و شکوه دین خدا و به پایان رسیدن مظلومیت هاي اهل ایمان را که در همه تاریخ استمرار داشته است مشاهده نمایند. رجعت رسول خدا، ائمه اطهار و همه پیامبران علیهم السلام در عصر ظهورِ یگانه دوران حضرت مهدي علیه السلام اتفاق عظیم و حیرت آوري است که چهره زمین را عوض می کند. کنار هم قرار گرفتن همه فرستادگان معصوم خداوند از آدم تا خاتم با آن ادب و اخلاق الهی که هر یک از آنان را به الگوي مردم زمان خود و آیندگان مبدل ساخته بود و آنگاه حرکت هاي جهادي آنها در روي زمین وصف ناپذیر است. اللَّه اکبر به قدرت پروردگار عالم و این جلوه هاي بی نظیر الهی که رجعت کنندگان به دنیا و مردمان عصر ظهور با اعجاب به آن نظاره می کنند. امام باقرعلیه السلام فرمود:ما بَعَثَ اللَّهُ نَبیّاً مِنْ لَدُنْ آدمَ فَهَلُمَّ جَرّاً إلّا و یَرجِعُ إلَی الدنیا و یَنْصُرُ أمیرَالمؤمنینَ( تفسير القمی ج1 ص106 ) خداوند هیچ پیامبري را از آدم تاکنون نفرستاد مگر اینکه به دنیا باز می گردد و امیرالمؤمنین را یاري می دهد. جمیل بن درّاج یا جمیل بن صالح گوید: درباره این سخن خداي متعال» إِنّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَالَّذینَ آمَنُوا فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا وَیَوْمَ یَقُومُ الْأَشْهادُ همانا ما فرستادگان خود و کسانی که ایمان آوردند را در دنیا و آخرت یاري می کنیم » ( غافر 51 ) سؤال کردم و حضرت فرمود: ذلک واللَّهِ فِی الرَّجْعَۀِ، أما عَلِمْتَ أنَّ انبیاءَ کَثیرَةً لَمْ یُنْصَرُوا فی الدُّنیا و قُتِلوا، وَ الْأَئِمَّۀَ بَعْدَهُمْ قُتِلُوا وَ لَمْ یُنْصروا، ذلِک فی الرَّجْعَۀِ( تفسير القمی ج2 ص 258و259 ) به خدا سوگند این نصرت در عصر رجعت خواهد بود.

آیا نمی دانی که پیامبران زیادي در دنیا یاري نشدند و به قتل رسیدند و امامانِ پس از آنها نیز به قتل رسیدند و یاري نشدند؟ این یاري خداوند در عصر رجعت می باشد. این دو روایتی که نقل گردید از سند موثقی برخوردارند. روایت دیگري از امام صادق علیه السلام نقل شده است که می فرماید: خداوند هیچ پیامبري را بر نینگیخت و رسولی را نفرستاد مگر اینکه همه آنها را به دنیا بازمی گرداند تا در پیش روي علی بن ابیطالب امیرالمؤمنین علیه السلام با دشمنان بجنگند ( مختصر بصائرالدرجات ص 26 ) احادیثی که نقل گردید اصل مسأله رجعت پیامبران را به اثبات می رسانند و مسائلی چون مبارزه با دشمنان خدا و جهاد در پیش روي امیرالمؤمنین علیه السلام و کسب نصرت الهی را بیان می کنند. امّا نکات ناگفته اي هم مانده است؛ نظیر اینکه آیا انبیاء در نظام حاکمیت جهانی حضرت مهدي علیه السلام هم شرکت دارند؟ آیا عمر آنها در عصر رجعت مانند عمر مؤمنان است که سی ماه به طول می انجامد یا تفاوت دارد و اساساً برنامه زندگی آنها در زمان رجعت چگونه است و آیا بازگشت آنها تدریجی است یا یکباره باز می گردند و مرگ آنها تدریجی است یا همه با هم دنیا را ترك می گویند؟ پاسخ این سؤالها و نظیر آنها بیان نشده و شاید اراده اي بر بیان آنها نبوده است؛ زیرا آنچه مهم است مسأله رجعت آنها و اهداف و آرمان هاي این بازگشت می باشد.


نوشته شده در تاريخ جمعه پانزدهم آذر 1392 توسط

هنگامه رجعت ائمه عليهم السلام

اگرچه زمان وقایع مهمی مانند قیامت، ظهور حضرت مهدي علیه السلام و رجعت به دنیا نامعلوم است، امّا ویژگی هاي ظرف زمانی آنها مورد اشاره روایات قرار گرفته اند و چنانکه  بیان گردید زمان رجعت، عصر ظهور است و ائمه علیهم السلام که از سران رجعت کنندگان اهل ایمان هستند نیز در همان عصر ظهور رجعت می کنند؛ زیرا دلیل معتبري وارد نشده است که رجعت آنها را از عموم روایاتی که رجعت را همزمان با عصر ظهور می دانند مستثني کند. شیخ طوسی در این باره می نویسد: یرجع نبیّنا و ائمتنا المعصومون فی زمان المهدي علیه السلام ( جواهر الفقه ص250 ) پیامبر و ائمه معصوم ما در زمان مهدي علیه السلام بازمی گردند. ما در بحث رجعت امام حسین و امیرالمؤمنین علیهما السلام روایاتی را نقل کردیم که به رجعت آنها در زمان ظهورحضرت مهدي علیه السلام اشاره داشتند. البته روایت دیگري هم داریم که به بیان رجعت همه آنها در کنار حضرت مهدي علیه السلام پرداخته و به ترتیب از مظلومیت هاي خود سخن گفته اند امّا به خاطر ضعف شدید سند آن، از نقل این روایت پرهیز می کنیم . امّا اینکه چهارده معصوم به ترتیب رجعت می کنند و یا یکی پس از دیگري به دنیا باز می گردند ما از آن آگاهی نداریم. سیّد عبداللَّه شبر می نویسد: کیفیۀ رجوعهم هل هو علی الترتیب او غیره فکل علمه الی اللَّه سبحانه و الی اولیائه ( حق اليقين ج2 ص35 ) چگونگی بازگشت آنها آیا به ترتیب است یا ترتیبی ندارد علم آن نزد خداوند و اولیاء اوست.


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه سیزدهم آذر 1392 توسط

رجعت ائمه عليهم السلام

رجعت دوازده امام شیعه از رجعت هاي ویژه است که شکوه خاصی به بازگشت مؤمنان در عصر ظهور می دهد. آنها می آیند تا ازمظلومیت هایی که بر آنها رفته است انتقام گرفته شود و خداوند شکوه و عزّت آنها را به دشمنانشان بنمایاند و طعم تلخ ذلت وعذاب را به آنان بچشاند. رجعت ائمه علیهم السلام علاوه بر بهره مندي از دلایل عامی که براي بازگشت مؤمنان خالص وجود دارد از دلایل خاصی هم برخوردار است.

1- روايتي است به سند صحيح از امام صادق (عليه السلام) که از سلمان فارسي نقل می کند :

قال: دخلت على رسول الله (صلي الله عليه و اله وسلم) فلمّا نظر إلي فقال (صلي الله عليه و اله وسلم): «يا سلمان! إن الله عزّوجلّ لن يبعث نبيا و لا رسولا إلا و له اثنا عشر نقيبا فاشتد بکائي و شوقي قلت يا رسول الله (صلي الله عليه و اله وسلم)‏ أ بعهد منک؟ فقال: اي و الذي بعثني و أرسلني لبعهد مني و بعلي و فاطمة و الحسن و الحسين و تسعة أئمة من ولد الحسين (عليه السلام) و بک و من هو منا و مظلوم فينا و کل من محض الإيمان محضا اي و الله يا سلمان. نحن تأويل هذه الآية { وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ وَ نُمَکِّنَ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَ نُرِي فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ جُنُودَهُما مِنْهُمْ ما کانُوا يَحْذَرُونَ } قال سلمان فقمت من بين يدي رسول الله (صلي الله عليه و اله وسلم) و ما يبالی سلمان کيف لقي الموت أو لقاه » ؛(  بحار الانوار، ج 53، ص 142.) سلمان می گويد : روزي بر رسول خدا (صلي الله عليه و اله وسلم) وارد شدم ، وقتي آن حضرت مرا ديد، فرمود: «اي سلمان! قطعا خداوند تعالي هيچ پيامبري را مبعوث نکرده است، مگر اينکه براي او دوازده جانشين قرار داده است . »

بعد از آنکه پيامبر (صلي الله عليه و اله وسلم) درباره آفرينش خود و اهل بيتش و امامت آنها و ظهور حضرت مهدي، معارفي را بيان کرد، سلمان بعد از شنيدن حقايق اين معارف و داستان ظهور حضرت مهدي (عجل الله تعالي فرجه الشريف) می گويد :

« علاقه و اشتياقم آن قدر زياد شد که از خوشحالي اشک از چشمانم جاري گرديد، عرض کردم: «اي رسول خدا! آيا در آن زمان، شما هستيد؟» فرمود: «آري! به آن خدايي که مرا به رسالت مبعوث فرمود، هر آينه من، آن زمان خواهم بود و علي و فاطمه و حسن و حسين و نُه امام از فرزندان حسين و تو نيز خواهي بود و هر آن کس که از ما باشد و براي ما مظلوم واقع شده است و هر آن کس که ايمان کامل و محض داشته باشد. آري! به خدا سوگند‌اي سلمان! ما تأويل آيه شريفه «و نريد أن نمنّ» هستيم.» سلمان می گويد: «از محضر پيامبر اکرم (صلي الله عليه و اله وسلم) برخاستم وعرض کردم: حالا چه باکي سلمان را که چگونه مرگ را ملاقات کند، يا اين که مرگ او را ملاقات نمايد . »

2- از ابو خالد کابلي از امام سجّاد (عليه السلام) نقل شده است که درباره قول خداوند : { إِنَّ الَّذي فَرَضَ عَلَيْکَ الْقُرْآنَ لَرادُّکَ إِلى‏ مَعاد } (سوره قصص:85.) فرمود:

يرجع اليکم نبيکم و امير المؤمنين و الائمّه « پيامبرتان و امير مؤمنان علي (عليه السلام) و امامان معصوم (عليهم السلام) به سوي شما باز می گردند.» (تفسير قمي، ج2، ص147.)

3- امام صادق علیه السلام می فرماید: لَیسَ مِنّا مَنْ لَمْ یُؤْمِنْ بِکَرَّتِنا ( من لا يحضره الفقيه ج 3 ص458 ) از ما نیست کسی که به رجعت ما ایمان نداشته باشد .

4- در زیارت جامعه کبیره آمده است: مُؤْمِنٌ بِإیابِکم، مُصدِّقٌ بِرَجْعَتِکُمْ ( عيون اخبارالرضا عليه السلام ج1 ص307 ) به رجعت شما ایمان دارم و بازگشت شما را تصدیق می کنم. و در بخش دیگري از همین زیارت نامه آمده است: جَعَلَنِی مِمَّن... یَکِرُّ فی رَجْعَتِکُمْ. خداوند مرا از کسانی قرار دهد... که در رجعت شما به دنیا باز می گردند.


نوشته شده در تاريخ دوشنبه یازدهم آذر 1392 توسط

رجعت رسول خداصلی الله عليه وآله

یکی دیگر از رجعت هاي ویژه، رجعت رسول خداصلی الله علیه وآله است که به عصر رجعت، شکوه خاصی می بخشد. روایات معتبري در این باره وارد شده است که آنها را نقل می کنیم.  ابو خالد کابلي از امام سجّاد (عليه السلام) نقل كرده است که درباره قول خداوند : { إِنَّ الَّذي فَرَضَ عَلَيْکَ الْقُرْآنَ لَرادُّکَ إِلى‏ مَعاد } (سوره قصص:85.) فرمود: يرجع اليکم نبيکم و امير المؤمنين و الائمّه « پيامبرتان و امير مؤمنان علي (عليه السلام) و امامان معصوم (عليهم السلام) به سوي شما باز می گردند.» (تفسير قمي، ج2، ص147.).

بکير بن اعين نقل می کند که امام صادق (عليه السلام) می فرمايد: انّ رسول الله و اميرالمؤمنين سيرجعان ؛ همانا رسول خدا و امير مؤمنان باز می گردند.( مختصر بصائر الدرجات، ص24)

 عن سعد عن البرقي عن القاسم عن جده عن ابي عبد الله (عليه السلام) عن آبائه قال قال رسول الله « يَا عَلِي! أَنَا اوّل مَنْ يَنْفُضُ التُّرَابَ عَنْ رَأْسِهِ وَ أَنْتَ مَعِي ثُمَّ سَائِرُ الْخَلْق‏.» (بحار الانوار، ج65، ص45. ) اين مضمون، به دو سند ديگر هم نقل شده است. مراجعه شود به : (  امالي صدوق، ص561 ؛ تفسير فرات، ص265.)

 هنگامه رجعت رسول خداصلی الله عليه وآله

پس از اثبات رجعت رسول خداصلی الله علیه وآله با سه روایت معتبر، این سؤال پیش می آید که این واقعه مهم در چه مقطعی ازتاریخ آینده جهان اتفاق می افتد؟ بدون شک رجعت آن حضرت در عصر ظهور تحقق می یابد . امام باقر (عليه السلام) فرمودند : لَوْ قَدْ خَرَجَ قَائِمُ آلِ مُحَمَّدٍ (عليه السلام) لَنَصَرَهُ اللَّهُ بِالْمَلَائِکَة أَوَّلُ مَنْ يَتْبَعُهُ مُحَمَّدٌ (صلي الله عليه و اله وسلم) وَ عَلِي (عليه السلام) الثَّانِي‏ ؛ (غيبة النعماني، ص239.).

 جَابِرٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ (عليه السلام) قَالَ: قَالَ الْحُسَيْنُ (عليه السلام) لِأَصْحَابِهِ قَبْلَ أَنْ يُقْتَلَ: ... فَأَکُونُ اوّل مَنْ يَنْشَقُّ الْأَرْضُ عَنْهُ فَأَخْرُجُ خَرْجَةً يُوَافِقُ ذَلِکَ خَرْجَةَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ قِيَامَ قَائِمِنَا وَ حَيَاةَ رَسُولِ اللَّهِ (صلي الله عليه و اله وسلم) ؛(. بحار الأنوار، ج 45 ص80؛ خرايج و جرائح، ج2، ص848.)

شیخ طوسی رحمه الله نیز ظرف زمانی رجعت آن حضرت را عصر ظهور دانسته و می نویسد: يرجع نبينا و ائمّتنا المعصومون في زمان المهدي مع جماعة من الأمم السّابقة و اللّاحقة ؛ پيامبر و امامان معصوم (عليه السلام) با گروهي از امّت گذشته و آينده، در زمان مهدي بازخواهند گشت. (جواهر الفقه، ص250.)


نوشته شده در تاريخ شنبه نهم آذر 1392 توسط

بازگشت اميرمؤمنان عليه السلام به دنيا

یکی از دو رجعتی که سرآمد همه رجعت هاست به شگفت انگیزترین انسان عالم یعنی امیرالمؤمنین علیه السلام اختصاص دارد. او به دنیا باز می گردد تا آنچه را خداوند براي آن حضرت اراده کرده است به اجرا درآورد. روایات رجعت امیرالمؤمنین علیه السلام زیاد است و ما متناسب با مباحث مختلف، آنها را نقل خواهیم کرد.

تعداد رجعت هاي اميرمؤمنان عليه السلام

رجعت امیرالمؤمنین علیه السلام بیش از یک بار است چه اینکه خود فرمود: إِنَّ لِیَ الکَرَّةَ بَعْدَ الْکَرَّةِ وَ الرَّجْعَۀَ بَعْدَ الرَّجْعَۀِ و أَنا صاحِبُ الرَّجَعاتِ وَ الکَرَّاتِ(مختصر بصائرالدرجات ص33) من داراي رجعتِ پس از رجعت و بازگشتِ پس از بازگشت هستم؛ من رجعت ها و بازگشت ها دارم.

تکرار رجعت امیرالمؤمنین علیه السلام مانند اصل رجعت او از روشن ترین مسائل بحث رجعت اوست امّا تعداد آن معلوم نیست. برخی روایات به دو بار و برخی دیگر به سه بار اشاره کرده اند و از برخی روایات بیش از سه بار هم استفاده می شود. در امّت هاي گذشته هم کسی بوده است که بیش از یک بار رجعت کرده باشد و او ذوالقرنین است .


نوشته شده در تاريخ جمعه هشتم آذر 1392 توسط

رجعت هاي ويژه

رجعت هاي ویژه رجعت هایی هستند که از اهداف و فعالیت هاي بیشتر و گسترده تري برخوردارند. چنین رجعت هایی به معصومین علیهم السلام مربوط می شوند و طرح جداگانه آنها هم به خاطر امتیاز این رجعت ها از یک سو و روشن تر شدن مطالب رجعت آنها و تفکیک معارف رجعت هاي عادي و ویژه از سوي دیگر است.

رجعت امام حسين عليه السلام

یکی از رجعت هاي ممتاز و پرحادثه، رجعت امام حسین علیه السلام است که در روایات فراوان و زیارت نامه هاي زیادي به آن اشاره شده است. امام صادق علیه السلام فرمود: أوّلُ مَنْ تَنْشَقُّ عنهُ الْاَرْضُ وَ یَرْجِعُ إلَی الدُّنیا، الحُسَیْنُ بْنُ علیٍ علیه السلام.(مختصرالبصائر ص24) اولین کسی که زمین بر او شکافته می شود و به دنیا باز می گردد حسین بن علی علیهما السلام است. و در حدیث دیگري درباره این سخن خداوند « يَوْمَ تَرْجُفُ الرّاجِفَۀُ * تَتْبَعُهَا الرّادِفَۀُ آن روز که لرزاننده بلرزاند و به دنبال آن، لرزه دگر آید.» (نازعات 6و7) فرمود: الراجِفۀُ حُسَینُ بنُ عَلیٍ و الرادِفۀُ علیُّ بنُ أبی طالبٍ علیه السلام. (تفسيرالفرات الكوفي ص537) راجفۀ حسین بن علی و رادفه علی بن ابی طالب علیه السلام است. و در زیارت روز عرفه امام حسین علیه السلام از قول امام صادق علیه السلام آمده است: إنّی بِکُم مُؤمنٌ وَ بِإیابِکُم مُوقِنٌ (مصباح المتهجد ص721) من به شما ایمان داشته و به بازگشتتان یقین دارم. همچنین در زیارت اربعین امام حسین علیه السلام فرمود: أمري لَأمْرِکُم مُتَّبِعٌ و نُصرَتی لَکُم مُعَدَّةٌ حتّی یَأذِنَ اللَّهُ لَکُم(تهذيب الاحكام ج6ص114). پیرو شما هستم و یاري من براي شما آماده است تا آنکه خداوند به شما اجازه خروج دهد. و در زیارت نامه دیگري از آن حضرت که ابوحمزه ثمالی از امام صادق علیه السلام نقل کرده است می خوانیم: و نُصْرَتی لَکُم مُعَدَّةٌ حتّی یَحْکُمَ اللَّهُ لِدینِهِ و یَبْعَثَکُم. (كامل الزيارات ص403) و یاري من براي شما آماده است تا خداوند براي دینش حکم کند و شما را برانگیزاند.

 


نوشته شده در تاريخ پنج شنبه هفتم آذر 1392 توسط

ظرف زماني رجعت، در کلام بزرگان

به نظر مي‌رسد علماي بزرگ شيعه از روايات فوق و ديگر روايات استفاده کرده و نظرات خود را ابراز کرده اند. مرحوم مفيد رجعت را از علايمي می داند که هنگام ظهور تحقّق می يابد:

إنّ الله تعالي يردّ قوماً من الأموات إلي الدّنيا في صورهم الّتي کانوا عليها، فيعزّ منهم فريقاً، و يذلّ فريقاً، و يديل المحقّين من المبطلين، و ألمظلومين منهم من الظّالمين، و ذلک عند قيام مهدي آل محمّد (عليه السلام). ؛ (أوائل المقالات، ص77.)

خداوند گروهي از مردگان را به همان صورت هايي که در گذشته بودند، به دنيا بازمی گرداند. پس گروهي را عزيز و دسته ديگر را ذليل می کند و اهل حق را بر اهل باطل، غلبه و نصرت داده و مظلومان را بر ظالمان و ستمگران پيروزي می بخشد. اين واقعه، هنگام ظهور مهدي آل محمد خواهد بود.

سيد مرتضي، علم الهدي می فرمايد:

اعلم، أنّ الّذي تذهب الشّيعة الإمامية إليه أن الله تعالي يعيد عند ظهور إمام الزّمان المهدي (عجل الله تعالي فرجه الشريف) ؛ (رسائل المرتضي، ج1، ص125. )

مي بينيم سيد مرتضي نيز عصر رجعت را همان زمان ظهور حضرت مهدي (عجل الله تعالي فرجه الشريف) می داند.

قاضی ابن براج  می نويسد: يرجع نبينا و ائمّتنا المعصومون في زمان المهدي مع جماعة من الأمم السّابقة و اللّاحقة ؛ پيامبر و امامان معصوم (عليه السلام) با گروهي از امّت گذشته و آينده، در زمان مهدي بازخواهند گشت. (جواهر الفقه، ص250.)

مرحوم طبرسي می گويد:

أنّ الله تعالى سيعيد عند قيام المهدي قوما ممّن تقدم موتهم من أوليائه و شيعته ليفوزوا بثواب نصرته و معونته و يبتهجوا بظهور دولته و يعيد أيضا قوما من أعدائه لينتقم منهم و ينالوا بعض ما يستحقونه من العذاب في القتل على أيدي شيعته و الذّل و الخزي بما يشاهدون من علو کلمته ؛ (مجمع البيان، ج7، ص367.)

خداوند در زمان قيام حضرت مهدى (عليه السلام) گروهى از آنها که مرده‏اند، زنده مى‏کند. بعضى از رجعت کنندگان، از دوستان و شيعيان مهدى هستند که ثواب نصرت و کمک او نصيبشان مى‏شود و به دولت مهدى شاد مى‏شوند. بعضى ديگر، از دشمنانش هستند که براى گرفته شدن انتقام از ايشان برمی گردند، تا عذاب دنيا را بچشند و به دست شيعيان کشته شوند و از قدرت و شوکت حضرت مهدى (عجل الله تعالي فرجه الشريف) احساس سرافکندگى و حقارت کنند.

مرحوم مظفّر می نويسد: إنّ الذّي تذهب إليه الإمامية أخذا بما جاء عن آل البيت (عليه السلام) إنّ الله تعالي يعيد قوما من الأموات إلي الدّنيا في صُوَرهم الّتي کانوا عليها، فيعزّ فريقا و يذلّ فريقا آخر، و يديل المحقّين من المبطلين، والمظلومين منهم من الظّالمين، و ذلک عند القيام مهدي آل محمّد و لا يرجع إلّا من عَلَت درجتُه في الإيمان، أو من بلغ الغاية من الفساد، ثم يصيرون بعد ذلک إلي الموت ؛ (عقائد الاماميه، ص294.)

همانا عقيده شيعه در رجعت، بر اساس پيروي از اهل بيت چنين آمده است که خداوند، عده اي از کساني را که در گذشته از دنيا رفته اند، به همان اندام و صورت پيشين زنده کرده و به دنيا بازمي گرداند و به برخي از آنان عزّت می دهد و بعضي را ذليل و خوار خواهد کرد و حقوق حق پرستان را از باطل پرستان می گيرد و داد ستمديدگان را از ستمگران می ستاند و اين رجعت، هنگام قيام مهدي آل محمّد (عليه السلام) به وجود می آيد. کساني به دنيا باز می گردند که از ايمان بالا برخوردار باشند، يا افرادي که در نهايت درجه فساد غوطه ور شده باشند و آن گاه دوباره می ميرند.

از مجموع نظرات دانشمندان ديني اين مطلب به دست می آيد که ظهور، ظرف زماني رجعت خواهد بود.

 


نوشته شده در تاريخ سه شنبه پنجم آذر 1392 توسط

ظرف زماني رجعت در روايات

روايات متعدّدي نقل شده است که هنگام ظهور حضرت مهدي (عجل الله تعالي فرجه الشريف) رجعت صورت مي‌گيرد ؛ بنابراين رجعت پيامبر اسلام و ائمّه هدي (عليه السلام) که از رجعت هاي ويژه اهل ايمان هستند، هم در عصر ظهور تحقّق می يابد. اين امر، بشر امروز را اميدوار و متحرک می کند. رواياتی كه در آن ها زمان رجعت مطرح شده يا می توان از آن ها زمان رجعت را برداشت كرد بيان می كنيم :

1- مفضل بن عمر از امام صادق (عليه السلام) چنين آورده است :

عَنِ الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ‏ إِذَا قَامَ قَائِمُ آلِ مُحَمَّدٍ اسْتَخْرَجَ مِنْ ظَهْرِ الْكَعْبَةِ سَبْعَةً وَ عِشْرِينَ رَجُلًا خَمْسَةَ عَشَرَ مِنْ قَوْمِ مُوسَي الَّذِينَ يَقْضُونَ بِالْحَقِّ وَ بِهِ يَعْدِلُونَ وَ سَبْعَةً مِنْ أَصْحَابِ الْكَهْفِ وَ يُوشَعَ وَصِيَّ مُوسَي وَ مُؤْمِنَ آلِ فِرْعَوْنَ وَ سَلْمَانَ الْفَارِسِيَّ وَ أَبَا دُجَانَةَ الْأَنْصَارِيَّ وَ مَالِكَ الْأَشْتَرِ. ( تفسيرعياشي ج2 ص32 ) قائم (عجل الله تعالي) زمانی كه قيام كند از پشت کوفه 27 نفر خارج می كند؛ 15 نفر از قوم موسي، کساني که خداوند تعالي درباره آنها فرموده است: آنان کسانی اند که « به سوي درستي هدايت می کنند و به وسيله آن عدالت می ورزند » و هفت نفر از اهل کهف و يوشع بن نون وصي موسي (عليه السلام) و سلمان و ابو دجانه انصاري و مقداد و مالک اشتر هستند. پس نزد او و از ياران و حاکمان او می باشند.

مرحوم شيخ مفيد در ارشاد چنين آورده : وَ رَوَى الْمُفَضَّلُ بْنُ عُمَرَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ‏ يُخْرِجُ الْقَائِمُ ع مِنْ ظَهْرِ الْكُوفَةِ سَبْعَةً وَ عِشْرِينَ رَجُلًا خَمْسَةَ عَشَرَ مِنْ قَوْمِ مُوسَى ع الَّذِينَ كَانُوا يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَ بِهِ يَعْدِلُونَ‏ وَ سَبْعَةً مِنْ أَهْلِ الْكَهْفِ وَ يُوشَعَ بْنَ نُونٍ وَ سَلْمَانَ وَ أَبَا دُجَانَةَ الْأَنْصَارِيَّ وَ الْمِقْدَادَ وَ مَالِكاً الْأَشْتَرَ فَيَكُونُونَ بَيْنَ يَدَيْهِ أَنْصَاراً وَ حُكَّاما(الارشاد، ج2، ص386 )

در بحار الانوار اين چنين آمده : يخرج مع القائم (عليه السلام) من ظهر الکوفه سبع و عشرون رجلا. خمسة عشر من قوم موسي الّذين کانوا «يهدون بالحق و به يعدلون» و سبعة من اهل الکهف و يوشع بن نون و سلمان و ابو دجانة الانصاري و المقداد و مالک اشتر. فيکون بين يديه انصارا و حکام ؛ ( بحارالانوار ج53 ص 91 )

در دلائل الامامة اين چنين آمده : إذا ظهر القائم من ظهر هذا البيت بعث الله معه سبعة و عشرين رجلا منهم أربعة عشر رجلا من قوم موسي و هم الذين قال الله تعالي وَ مِنْ قَوْمِ مُوسي‏ أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَ بِهِ يَعْدِلُونَ و أصحاب الكهف ثمانية و المقداد و جابر الأنصاري و مؤمن آل فرعون و يوشع بن نون وصي موسي. ( دلائل الامامه ص247 )

2- كُنْتُ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع إِذْ قَالَ مَا يَقُولُ النَّاسُ فِي هَذِهِ الْآيَةِ « وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ لا يَبْعَثُ اللَّهُ مَنْ يَمُوتُ » قَالَ يَقُولُونَ لَا قِيَامَةَ وَ لَا بَعْثَ وَ لَا نُشُورَ فَقَالَ كَذَّبُوا وَ اللَّهِ إِنَّمَا ذَلِكَ إِذَا قَامَ الْقَائِمُ وَ كَرَّ مَعَهُ الْمُكِرُّونَ ... ، ( تفسير عياشی ج2 ص 259 )  زمانی كه قائم قيام كند و رجعت كنندگان همراه او برگردند... ؛

3- در تفسيرقمي آمده : قَولُهُ « وَ اسْتَمِعْ يَوْمَ يُنادِ الْمُنادِ مِنْ مَكانٍ قَرِيبٍ » قَالَ يُنَادِي المُنَادِ بِاسمِ القَائِمِ ع وَ اسمِ أَبِيهِ (ع). قَولُهُ « يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ذلِكَ يَوْمُ الْخُرُوجِ » قَالَ صَيحَةُ القَائِمِ مِن السَّمَاءِ ، «ذَلِكَ يَوْمُ الْخُرُوجِ » قَالَ هِيَ الرَّجْعَةُ ؛ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِدْرِيسَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ عَنْ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ جَمِيلٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع‏ فِي قَوْلِهِ «يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ- ذلِكَ يَوْمُ الْخُرُوجِ‏» قَالَ هِيَ الرَّجْعَةُ. ( تفسيرقمي ج2 ص327 ) روزی كه صيحه قائم از آسمان شنيده شود همان روز خروج است يعنی روز رجعت است .

4- سَهْلٌ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع‏ قَوْلُهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَي وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ ..... قَالَ فَقَالَ لِي يَا أَبَا بَصِيرٍ لَوْ قَدْ قَامَ قَائِمُنَا بَعَثَ اللَّهُ إِلَيْهِ قَوْماً مِنْ شِيعَتِنَا قِبَاعُ سُيُوفِهِمْ عَلَي عَوَاتِقِهِمْ فَيَبْلُغُ ذَلِكَ قَوْماً مِنْ شِيعَتِنَا لَمْ يَمُوتُوا فَيَقُولُونَ بُعِثَ فُلَانٌ وَ فُلَانٌ وَ فُلَانٌ مِنْ قُبُورِهِمْ وَ هُمْ مَعَ الْقَائِمِ.... ، ( الكافي ج8 ص50 ) فرمود: اي ابابصیر! وقتی قائم ما قیام کند خداوند گروهی از شیعیان ما را زنده می کند در حالی که شمشیرهاي آنها بر دوششان می باشد. خبر زنده شدن این مردگان به گروهی از شیعیان ما که نمرده اند میرسد، می گویند: فلانی و فلانی و فلانی از قبرهایشان برانگیخته شدند و همراه قائم هستند...،

5- الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ وَ مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَي جَمِيعاً عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سَالِمِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ شَاذَانَ الْوَاسِطِيِّ قَالَ كَتَبْتُ إِلَي أَبِي الْحَسَنِ الرِّضَا ع أَشْكُو جَفَاءَ أَهْلِ وَاسِطٍ وَ حَمْلَهُمْ عَلَيَّ وَ كَانَتْ عِصَابَةٌ مِنَ الْعُثْمَانِيَّةِ تُؤْذِينِي فَوَقَّعَ بِخَطِّهِ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَي أَخَذَ مِيثَاقَ أَوْلِيَائِنَا عَلَي الصَّبْرِ فِي دَوْلَةِ الْبَاطِلِ فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَلَوْ قَدْ قَامَ سَيِّدُ الْخَلْقِ لَقَالُوا يا وَيْلَنا مَنْ بَعَثَنا مِنْ مَرْقَدِنا هذا ما وَعَدَ الرَّحْمنُ وَ صَدَقَ الْمُرْسَلُونَ‏. ( الكافي ج8 ص247) در آن هنگامي كه آقاي خلق (مجلسي (ره) گويد يعني امام زمان عليه السّلام) ظهور كند اينها خواهند گفت: «اي واي بر ما كيست كه ما را از خوابگاهمان برانگيخت؟... ( روضه كافي-ترجمه رسولي محلاتي ج‏۲ ص : ۵۷ )

6- مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَي عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ عَمَّارِ بْنِ مَرْوَانَ قَالَ حَدَّثَنِي مَنْ سَمِعَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ ... حَتَّي يَقُومَ قَائِمُنَا أَهْلَ الْبَيْتِ فَإِذَا قَامَ قَائِمُنَا بَعَثَهُمُ اللَّهُ فَأَقْبَلُوا مَعَهُ يُلَبُّونَ زُمَراً زُمَراً ... ، ( الكافي ج3 ص131 ) وقتی قائم ما قیام کند خداوند آنها را بر می انگیزد و آنان دسته دسته لبیک گویان به او رو می آورند.

7- امام صادق علیه السلام درباره آماده سازي بدن هاي رجعت کنندگان می فرماید: إذا آنَ قِیامُهُ مُطِرَ الناسُ جُمادَي الآخِرةِ و عَشَرَةَ ایامٍ مِن رَجَبٍ مَطَراً لَمْ یَرَ الخَلائقُ مِثْلَهُ، فَیُنْبِتُ اللَّهُ بِهِ لُحومَ المؤمنینَ و أبدانَهم فی قُبورِهم، فَکَأنّی أَنْظُرُ إلَیهِم مُقبِلینَ من قِبَلِ جُهَیْنَۀَ یَنْفُضُون شُعورَهم مِنَ التُّرابِ (الارشاد ج2 ص 381) وقتی زمان قیام قائم علیه السلام فرا رسد در ماه جمادي الاخرة و ده روز از ماه رجب بارانی بر مردم می بارد که نظیرآن را ندیده بودند و خداوند با آن باران، گوشت و بدن هاي مؤمنان را در قبرهایشان می رویاند. گویی آنها را می بینم که از طرف جهینه می آیند در حالی که خاكِ موهاي سرشان را می تکانند.

8-  اميرمومنان ( عليه السلام ) به هنگام بحث از ظهور حضرت ولي عصر (عج) ورجعت امامان معصوم ( عليهم السلام ) : فرمود: أَبِي الْجَارُودِ عَمَّنْ سَمِعَ عَلِيّاً ع يَقُولُ‏ الْعَجَبُ كُلُّ الْعَجَبِ بَيْنَ جُمَادَى وَ رَجَبٍ فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَا هَذَا الْعَجَبُ الَّذِي لَا تَزَالُ تَعْجَبُ مِنْهُ فَقَالَ ثَكِلَتْكَ أُمُّكَ وَ أَيُّ عَجَبٍ أَعْجَبُ مِنْ أَمْوَاتٍ يَضْرِبُونَ كُلَّ عَدُوٍّ لِلَّهِ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِأَهْلِ بَيْتِهِ وَ ذَلِكَ تَأْوِيلُ هَذِهِ الْآيَةِ ( الممتحنة: 13)يا أَيُّهَا الَّذِين آمَنُوا ...؛ (بحارالانوار ج53ص60 )

« همه شگفتي ها در ميان ماههاي (جمادي) و (رجب) است». يكي از اصحاب بلند شد وعرضه داشت: اي اميرمومنان، اين حوادث شگفت چيست كه موجب اين همه تعجب شما شده است؟ فرمود: «واي بر تو، چه چيزي شگفت تر از اينكه مرده ها برخيزند و گردن دشمنان خدا و دشمنان رسول اكرم و اهل بيت پيامبر ( عليهم السلام ) را بزنند! اينست تاويل آيه شريفه «يا ايها الذين امنوا لا تتولوْا....؛ »

ٍ9- در روايت ديگری آمده : ... وَا عَجَبَا كُلَّ الْعَجَبِ بَيْنَ جُمَادَى وَ رَجَبٍ قَالَ أَيْضاً رَجُلٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَا هَذَا الْعَجَبُ الَّذِي لَا تَزَالُ تَعْجَبُ مِنْهُ قَالَ ثَكِلَتِ الْآخَرَ أُمُّهُ وَ أَيُّ عَجَبٍ يَكُونُ أَعْجَبَ مِنْهُ أَمْوَاتٌ يَضْرِبُونَ هَامَ‏ الْأَحْيَاءِ قَالَ أَنَّى يَكُونُ ذَلِكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ وَ الَّذِي فَلَقَ الْحَبَّةَ وَ بَرَأَ النَّسَمَةَ كَأَنِّي أَنْظُرُ قَدْ تَخَلَّلُوا سِكَكَ الْكُوفَةِ وَ قَدْ شَهَرُوا سُيُوفَهُمْ عَلَى مَنَاكِبِهِمْ يَضْرِبُونَ كُلَّ عَدُوٍّ لِلَّهِ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنِين ذَلِكَ قَوْلُ اللَّهِ تَعَالَى( الممتحنة: 13)‏ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ...؛ ( بحارالانوار ج 53ص81 ) اميرمومنان در يك خطبه طولاني جمله معروف: «واعجبا، كل الْعجب بيْن جمادي و رجب» را به زبان آوردند، يكي از مستمعان گفت: اي امير مومنان اين چه حادثه شگفت انگيزي است كه اين همه موجب تعجب شما شده است؟ فرمود: « واي بر تو، چه چيزي شگفت انگيزتر از اينكه مردگان برخيزند و گردن زنده ها را بزنند» !! پرسيد: اين حادثه كي اتفاق مي افتد؟ فرمود : « سوگند به خدايي كه دانه را شكافت و انسان را آفريد، گويي با چشم خود مي بينم كه شمشيرهاي خود را بر شانه هاي خود حمايل كرده اند و در كوچه هاي كوفه پراكنده شده، گردن دشمنان خدا و پيامبر و مومنان را مي زنند. و اينست معناي آيه شريفه: لا تتولوْا قوْما غضب الله عليْهمْ ...؛ » .

10- روایت امام کاظم علیه السلام می باشد که فرمود: لَتَرْجِعَنَّ نُفوسٌ ذَهَبتْ و لَیَقْتَصَّنَّ یَومَ یَقُومُ و مَنْ عُذِّبَ یَقْتَصُّ بِعذابهِ و مَنْ اُغِیظَ اَغاظَ بغَیْظِهِ و مَنْ قُتِلَ إقتَصَّ بِقَتْلِهِ و یُرَدُّ لَهُمْ أعدائُهُم مَعَهُم حتَّی یَأخُذُوا بِثأرِهِم، ثُمَّ یُعَمِّرُونَ بَعْدَهُم ثَلاثینَ شَهراً ثُمّ یَموتون فِی لَیلَۀٍ واحِدَةٍ.(مختصر بصائرالدرجات ص28 ) همانا عدّهاي از انسان ها که مرده اند باز می گردند و در روزي که قائم قیام می کند دشمنان خود را مورد قصاص قرار می دهند. کسی که عذاب شده است، عذاب کننده خود را، کسی که مورد خشم قرار گرفته است به خشم آورنده خود را و کسی که کشته شده است قاتل خود را قصاص می کند و دشمنان آنها بازگردانده می شوند تا مؤمنان انتقام خون خود را بگیرند، آنگاه پس از آنها سی ماه زندگی می کنند و در یک شب می میرند.

11-  امام باقر (عليه السلام) فرمودند :

لَوْ قَدْ خَرَجَ قَائِمُ آلِ مُحَمَّدٍ (عليه السلام) لَنَصَرَهُ اللَّهُ بِالْمَلَائِکَة أَوَّلُ مَنْ يَتْبَعُهُ مُحَمَّدٌ (صلي الله عليه و اله وسلم) وَ عَلِي (عليه السلام) الثَّانِي‏ ؛ (غيبة النعماني، ص239.)

اگر قائم آل محمّد قيام کند، خداوند او را با فرشته ها ياري می کند. و اوّلين کسي که از پي او می آيد، محمّد (صلي الله عليه و اله وسلم) و دومين نفر، علي (عليه السلام) است.

12- الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ قَالَ ذَكَرْنَا الْقَائِمَ ع وَ مَنْ مَاتَ مِنْ أَصْحَابِنَا يَنْتَظِرُهُ فَقَالَ لَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع إِذَا قَامَ أُتِيَ الْمُؤْمِنُ فِي قَبْرِهِ فَيُقَالُ لَهُ يَا هَذَا إِنَّهُ‏ قَدْ ظَهَرَ صَاحِبُكَ فَإِنْ تَشَأْ أَنْ تَلْحَقَ بِهِ فَالْحَقْ وَ إِنْ تَشَأْ أَنْ تُقِيمَ فِي كَرَامَةِ رَبِّكَ فَأَقِمْ ( الغيبه طوسي ص458 ) زمانی كه قيام كند به مؤمن در قبرش گفته می شود صاحب تو ظهور كرده اگر می خواهی ملحق شو ... ؛

13-  عَلِيِّ بْنِ الْمُغِيرَةِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ كَأَنِّي بِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَرِيكٍ الْعَامِرِيِّ عَلَيْهِ عِمَامَةٌ سَوْدَاءُ وَ ذُؤَابَتَاهَا بَيْنَ كَتِفَيْهِ مُصْعِداً فِي لِحْفِ الْجَبَلِ بَيْنَ يَدَيْ قَائِمِنَا أَهْلَ الْبَيْتِ فِي أَرْبَعَةِ آلَافٍ مُكِرُّونَ‏ وَ مَكرُورُونَ‏‏. ( رجال الكشی ص217 )  عبدالله بن شريك عامری در ميان رجعت كنندگان در زمان قائم می باشد ...؛

14- شيخ مفيد در کتاب تصحيح اعتقادات اماميه، از امام صادق (عليه السلام) نقل کرده که فرموده است : انّما يرجع الي الدّنيا عند القيام القائم (عليه السلام) من محض الايمان محضا او محض الکفر محضا فامّا ما سوي ذلک فلا رجوع لهم الي يوم المئاب ؛ (تصحيح الاعتقادات الاماميه، ص90؛ اثبات الهداة، ج3، ص577، ح736.) هنگام قيام قائم (عليه السلام) کساني که داراي ايمان محض و يا کفر محض هستند، باز می گردند؛ امّا غير آنها تا روز قيامت بازگشتي ندارند.

15- مرحوم مجلسي از امام باقر (عليه السلام) آورده است:  قال (عليه السلام): اذا ظهر القائم و دخل الکوفة بعث الله تعالي من ظهر الکوفة سبعين الف صديق فيکونون في أصحابه و أنصاره ؛ (اثبات الهداة، ج3، ص584، ح788؛ بحار الانوار، ج52، ص390.) وقتي حضرت قائم داخل کوفه شود، خداوند هفتاد هزار نفر همراه او برمی انگيزد، تا از ياوران آن حضرت باشند.

16-  سَهْلُ بْنُ زِيَادٍ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنِ ابْنِ فَضْلٍ عَنْ سَعْدٍ الْجَلَّابِ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ (عليه السلام) قَالَ: قَالَ الْحُسَيْنُ (عليه السلام) لِأَصْحَابِهِ قَبْلَ أَنْ يُقْتَلَ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ (صلي الله عليه و اله وسلم) قَالَ لِي: يَا بُنَي! إِنَّکَ سَتُسَاقُ إِلَى الْعِرَاقِ وَ هِي أَرْضٌ قَدِ الْتَقَى بِهَا النَّبِيُّونَ وَ أَوْصِيَاءُ النَّبِيِّينَ وَهِي أَرْضٌ تُدْعَى عَمُورَا وَإِنَّکَ تُسْتَشْهَدُ بِهَا وَيُسْتَشْهَدُ مَعَکَ جَمَاعَةٌ مِنْ أَصْحَابِکَ لَا يَجِدُونَ أَلَمَ مَسِّ الْحَدِيدِ وَ تَلَا «قُلْنا يا نارُ کُونِي بَرْداً وَ سَلاماً عَلى‏ إِبْراهِيمَ» يَکُونُ الْحَرْبُ بَرْداً وَ سَلَاماً عَلَيْکَ وَ عَلَيْهِمْ فَأَبْشِرُوا فَوَ اللَّهِ لَئِنْ قَتَلُونَا فَإِنَّا نَرِدُ عَلَى نَبِيِّنَا قَالَ ثُمَّ أَمْکث مَا شَاءَ اللَّهُ فَأَکُونُ اوّل مَنْ يَنْشَقُّ الْأَرْضُ عَنْهُ فَأَخْرُجُ خَرْجَةً يُوَافِقُ ذَلِکَ خَرْجَةَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ قِيَامَ قَائِمِنَا وَ حَيَاةَ رَسُولِ اللَّهِ (صلي الله عليه و اله وسلم) ثُمَّ لَيَهُزَّنَّ محمّد (صلي الله عليه و اله وسلم) لِوَاءَهُ وَ لَيَدْفَعُهُ إِلَى قَائِمِنَا مَعَ سَيْفِهِ ثُمَّ إِنَّا نَمْکُثُ مِنْ بَعْدِ ذَلِکَ مَا شَاءَ اللَّهُ و إن دانيال و يونس يخرجان إلى أمير المؤمنين (عليه السلام) ؛(. بحار الأنوار، ج 45 ص80؛ خرايج و جرائح، ج2، ص848. )

از امام باقر (عليه السلام) روايت شده که امام حسين (عليه السلام) پيش از شهادت به ياران خود فرمودند: «هنگامي که رسول خدا زنده بودند، به من فرمودند: فرزندم! تو به زودي به سمت عراق خواهي رفت. سرزميني که انبيا و اوصيا در آن جا با هم ملاقات کردند. اين سرزمين را (عمورا) می نامند. آن جا، تو و يارانت به شهادت خواهيد رسيد و اصحاب تو کساني هستند که درد آهن را نخواهند چشيد. آن گاه اين آيه را تلاوت فرمود: «اي آتش بر ابراهيم سرد و سلامت باش». جنگ بر شما سرد و سلامت خواهد بود. چنانچه به امر الهي بر ابراهيم سرد شد». آن گاه امام حسين (عليه السلام) پس از نقل اين روايت از پيامبر اکرم (صلي الله عليه و اله وسلم) فرمودند: بشارت باد بر شما! اگر ما کشته شويم، به سوي پيامبر خود باز می گرديم. مدّتي در آن عالم می مانيم، آنچه خدا بخواهد و پس از آن، اوّلين کسي که زمين بر او شکافته می شود و به دنيا باز می گردد، من می باشم . بيرون آيم بيرون آمدني که موافق افتد با بيرون آمدن امير المؤمنين (عليه السلام) و ظاهر شدن قائم (عجل الله تعالي فرجه الشريف) در حالي که رسول خدا زنده است. (يعني رجعت من با رجعت امير المؤمنين و قيام قائم و حيات دوباره رسول الله همزمان خواهد بود) سپس نبي اکرم (صلي الله عليه و اله وسلم) پرچم خود را به حرکت در آورده و آن را به همراه شمشيرش به قائم آل محمّد می دهد. سپس ما بعد از آن، تا زماني که خدا بخواهد در اين دنيا می مانيم. همانا دانيال و يونس هر دو در زمان رجعت امير المؤمنين به دنيا باز می گردند.

اين روايت، علاوه بر اين که رجعت امام حسين (عليه السلام) را در عصر ظهور امام زمان (عجل الله تعالي فرجه الشريف) اثبات می کند، می رساند که، رجعت امير المؤمنين (عليه السلام) و پيامبر اسلام (صلي الله عليه و اله وسلم) و پيامبران گذشته نيز در عصر ظهور تحقّق می يابد.

17-  روايتي طولاني است از حضرت مهدي (عجل الله تعالي فرجه الشريف) به نقل از علي بن مهزيار. آن حضرت، در بخشي از آن فرمودند:

فأنا في التّقية إلى يوم يؤذن لي فأخرج، فقلت يا سيدي متى يکون هذا الأمر؟ فقال: إِذَا حِيلَ بَيْنَکُمْ وَ بَيْنَ سَبِيلِ الْکَعْبَةِ، وَ اجْتَمَعَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ وَ اسْتَدَارَ بِهِمَا الْکَوَاکِبُ وَ النُّجُومُ، فَقُلْتُ مَتَى يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ؟ فَقَالَ لِي: فِي سَنَةِ کَذَا وَ کَذَا تَخْرُجُ دَابَّةُ الْأَرْضِ مِنْ بَيْنِ الصَّفَا وَ الْمَرْوَةِ وَ مَعَهُ عَصَا مُوسَى وَ خَاتَمُ سُلَيْمَانَ، تَسُوقُ النَّاسَ إِلَى الْمَحْشَرِ ؛ (الغيبة، شيخ طوسي، ص266، ح228.)

آن حضرت فرمودند: اي ابن مهزيار! من در حال تقيه زندگي مي‌کنم، تا آن روز که خداوند براي من اجازه ظهور دهد. علي بن مهزيار عرض کرد: اي مولاي من! اين امر در چه زماني رخ مي‌دهد؟ حضرت فرمودند: زماني که بين شما و راه کعبه حائل و مانع به وجود آيد و خورشيد و ماه با هم جمع شوند و ستاره هاي آسمان اطراف آن قرار گيرد. مهزيار دوباره سؤال می کند: اي فرزند پيامبر! اين، در چه زماني اتفاق می افتد؟ حضرت زمان مشخص نمی کند، مي‌فرمايد: في سنة کذا و کذا، جنبنده زمين از ميان صفا و مروه بيرون می آيد و عصاي موسي و انگشتر سليمان با او است و مردم را به سوي محشر می کشاند.

بعضي گفته اند، مراد از شمس و قمر، وجود نازنين پيامبر (صلي الله عليه و اله وسلم) و امير مؤمنان (عليه السلام) و کواکب امامان معصوم (عليهم السلام) هستند. (الغيبة، شيخ طوسي، ص266، ح228.) علامه مجلسي گفته است: شايد مراد از شمس و قمر، پيامبر و ائمّه معصومين (عليهم السلام) باشد و شايد هم مراد، همان معناي ظاهريش باشد. (بحار الانوار، ج52، ص 13.)

18- محمد بن علي الهمداني عن أبي عبد الله قال الليلة التي يقوم فيها قائم آل محمد ينزل رسول الله و أمير المؤمنين و جبرئيل ... ( دلائل الامامه ص256 ) امام فرمود : شبی كه در آن قائم آل محمد قيام می‌كند رسول خدا و اميرالمومنين وجبرئيل ... نازل می شوند.

19 - المفضل بن عمر قال قال أبو عبد الله يا مفضل أنت و أربعة و أربعون رجلا تحشرون مع القائم أنت علي يمين القائم تأمر و تنهي و الناس إذ ذاك أطوع لك منهم اليوم ( دلائل الامامه ص248) امام صادق علیه السلام به مفضل فرمود: اي مفضل! تو و چهل و چهار مرد، همراه قائم برانگیخته میشوید و تو در سمت راست قائم قرار داري و مردم را امر و نهی می کنی، آنها در آن روز، بیش از امروز تو را اطاعت می کنند.

20- المفضل بن عمر قال قال أبو عبد الله إذا قام قائمنا رد الله كل مؤذي للمؤمنين في زمانه في الصورة التي كانوا عليها و فيها بين أظهرهم لينتصف منهم المؤمنون ( دلائل الامامه ص 247 )

وقتی قائم ما قیام کند خداوند هر آزار دهنده به مؤمنین را به همان صورتی که در زمان حیات خود بوده و در میان مردم حضور داشته است را به دنیا باز میگرداند تا مؤمنان حقّ خود را از آنها باز گیرند.

21- مفضل بن عمر قال سمعت أبا عبد الله يقول يكون مع القائم ثلاث عشرة امرأة ... ؛( دلائل الامامه ص259 ) مفضل بن عمر گوید: شنیدم که امام صادق علیه السلام می فرماید: سیزده زن با قائم علیه السلام رجعت می کنند

22- و عنه عن أبيه عن محمد بن سليمان عن داود بن النعمان عن عبد الرحيم القصير قال سمعت أبا عبد الله ع يقول قال أبو جعفر ع أَمَا لَوْ قَدْ قَامَ قَائِمُنَا لَقَدْ رُدَّتْ إِلَيْهِ الْحُمَيْرَاءُ حَتَّي يَجْلِدَهَا الْحَدَّ وَ هُوَ يَنتَقِمُ لأمهِ فَاطِمَةَ ع مِنهَا ...، ( المحاسن ج2 ص339 )

 


نوشته شده در تاريخ سه شنبه پنجم آذر 1392 توسط

زمان رجعت

يکي از روزهايي که بايد تحقّق يابد ، روز قيامت است ؛ ولي کسي از زمان دقيق آن خبر ندارد . علم به زمان وقوع قيامت ، جزء علوم اختصاصي خداوند است و کسي را از آن خبردار نکرده است . مشرکان مکّه ، از پيامبر اسلام ( صلي الله عليه و اله وسلم ) ، زمان قيامت را سؤال کردند ، خداوند به آن حضرت وحي کرد که به مشرکان بگو : قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ اللَّه ‏؛ آگاهي از آن ، تنها در اختيار خداوند است .( سوره اعراف:187.)

شايد گاهي جهل به چيزي براي انسان سودمندتر و مفيدتر از علم به آن باشد . اگر انسان به همه حوادث آينده که سرنوشت ، آنها را دگرگون می کند ، آگاهي داشته باشد ، به هيچ کاري اقدام نمی کند . نگراني از رخدادهاي سخت و شکننده آينده ، آنها را به سرعت از پا در می آورد . اگر بدانند که در چه وقت خواهند مرد ، زندگي برايشان سخت و غير قابل تحمّل خواهد شد و تن به کار نخواهند داد و نظام زندگي از هم فرو خواهد ريخت ؛ بنابراين بهتر است سرّ اين راز براي هميشه و تا تحقّق آن روز پنهان بماند ، تا انسان ها زندگي روزمرّه شان را با رعايت اصول و توجّه به وظايف ، به راحتي دنبال کنند . اگر چنين نبود ، براي خداوند ، فاش کردن آن هزينه يا ضرري نداشت . حال عصر رجعت ، مقدّمه روز قيامت است . همان گونه که ظهور حضرت مهدي (عجل الله تعالي فرجه الشريف) که آخرين ذخيره الهي است و پس از او ديگر حجّتي نخواهد بود ، تا تحقق نيابد ، زمان آن براي ما معلوم نخواهد شد. شايد ميان زمان رجعت و برپايي قيامت ، فاصله چنداني نباشد . علي بن ابراهيم قمي می نويسد :

فلما أخبرهم رسول الله (صلي الله عليه و اله وسلم) ما يکون من الرّجعة قالوا : متى يکون هذا؟ قال الله : قُلْ يا محمّد إِنْ أَدْرِي أَقَرِيبٌ ما تُوعَدُونَ أَمْ يَجْعَلُ لَهُ رَبِّي أَمَداً ؛

چون پيامبر اسلام مردم را از رجعت آگاه کرد ، پرسيدند : « در چه زماني خواهد بود؟ » خداوند به رسولش فرمود : « بگو‌اي محمّد ! نمی دانم آن چه به شما وعده داده شده ، نزديک است يا اين که پروردگارم مدّتي براي آن قرار داده است » . (تفسير قمي، ج2، ص391.)

 بنابر اين از زمان رجعت کسي آگاهي ندارد ؛ امّا ظرف زماني رجعت را ، چنان که از روايات و کلام بزرگان دانسته می شود ، زمان ظهور حضرت مهدي (عليه السلام) دانسته‌اند.

 


نوشته شده در تاريخ سه شنبه پنجم آذر 1392 توسط

مفهوم رجعت

رجعت ، مصدر ثلاثی مجرّد از باب « رَجَعَ ، يرجِعُ ، رُجُوعاً » است . اين واژه ، به بازگشتن و برگشتن اطلاق می‌شود . (معجم مقاييس اللغه، ماده رجع.)

رجعت ، به معناي بازگشت به مبدأ است و مبدأ می تواند محل ، حالت ، عمل ، گفتار يا هر چيزی باشد که حرکت از آن آغاز می گردد .

فيومی می نويسد : « الرَّجعة بالفتح بمعنی الرّجوع ؛ رَجعت با فتح ، به معنای بازگشت می باشد . »  (المصباح المنير، ماده رجع.)

و رجعت ، به معنای يک بار بازگشتن می باشد ؛ « و الرّجعة ، المرّة الواحدة . » (کتاب العين، ج‏1، ص 225. ) چنان که زبيدی نيز می نويسد : « الرّجعة ، المرّة من الرّجوع ؛ رجعت ، يک بار بازگشتن مي‌باشد . » (تاج العروس، ج11، ص156.)

آنچه لازم به يادآوری است اينکه ؛ کلمات « کرّة » و « إياب » هم به معنای بازگشت می باشند . ابن منظور « کرّة » را همان رجوع معنا می کند و می گويد : «الکَرُّة ، الرُّجوعُ ». (لسان العرب، ج 5، ص 135.)

جوهری نيز « اَبَ » را به همين معنا می داند و می نويسد ؛ « آبَ ، يؤُبُ ، إياباً ، به معنی رَجَعَ ( بازگشت ) می باشد . » ( الصّحاح، ج 1، ص 89. )

رجعت در اصطلاح ، با همان معنای لغوی خود ، تناسب و هماهنگی نزديک دارد . معنای اصطلاحی رجعت از معنای لغوی آن ، گرفته شده است . تفاوت معنای اصطلاحی و لغوی در اين است که رجعت در لغت ، عام است و به هر نوع بازگشتی « رجعت » اطلاق می شود ؛ اما در اصطلاح به يک بازگشت خاص گفته می شود . در اين زمينه تعاريف مختلفی نقل شده است که کامل ترين و جامع ترين تعريفی که می توان بر رجعت ارائه کرد ، اين تعريف خواهد بود : انَّ الله تبارک و تعالي يُعيدُ عندَ الظُّهورِ الامامِ الزّمان المهدِي المنتظر فئةً منَ الأمواتِ مَن مَحَضَ الايمانَ محضاً و محضَ الکفرَ محضاً بعدَ الموتِ و قبلَ القيامة الي الدّنيا في أبدانِهم هذا العنصريه ليفوزوا منهم بثوابِ نُصرَتِهِ وَ مُشاهدة دولَته أو لِينتَقِمَ منهم و يعذِّبَهم؛خداوند متعال ، هنگام ظهور حضرت مهدي (عجل الله تعالي فرجه الشريف)، عدّه اي از مردگان ـ که داراي ايمان خالص يا کفر خالص بوده اند ـ را پس از مرگ و پيش از قيامت ، با همين بدن عنصري به اين دنيا باز می گرداند ، تا مؤمنان به اجر و پاداش ياري آن حضرت برسند و شاهد عزت و حاکمّيت او بر زمين باشند و کافران ، مورد انتقام و عذاب قرار گيرند . (رجعت درعصرظهور)

 


نوشته شده در تاريخ سه شنبه پنجم آذر 1392 توسط
Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}