ღ معارف مهدویت ღ
السلام علیک یا داعی الله و ربانی آیاته

بخش های دیگر

فتوبلاگ من
پرسش و پاسخ
یادداشت بازدیدکنندگان
گالری وبلاگ

صفحات وبلاگ

واسطه فيض

نظرسنجی

نظرتون درباره اين وبلاگ
عالي
خوب
متوسط
ضعيف



جستجو

دوستان من

شعر زيبايي از وبلاگ چادرخاكي

امروز برای شهدا وقت نداریم

ای داغ دل لاله تو را وقت نداریم

با حضرت شیطان سرمان گرم گناه است

ما بهر ملاقات خدا وقت نداریم

چون فرد مهمی شده نفس دغل ما

اندازه ی یک قبله دعا وقت نداریم

در کوفه تن غیرت ما خانه نشین است

بهر سفر کرببلا وقت نداریم

تقویم گرفتاری ما پر شده از زر

ای داغ دل لاله تو را وقت نداریم

هر چند که خوب است شهیدانه بمیریم

خوب است ولی حیف که ما وقت نداریم


نوشته شده در تاريخ دوشنبه دوازدهم اسفند 1392 توسط

مطلب زيبايي از يك همسنگر با وبلاگ شهداي آينده

می گویند بسیاری از شهدا عاشق این بودند که شبیه مادرشان شوند و بر پشت لباسهایشان می نگاشتند: میروم تا انتقام مادرم زهرا بگیرم. کاش درکی داشتیم از آنها. نه آنها را فهمیدیم نه مادر را. راست می گویند که : « مادر 2 بخش دارد ؛ هر چه ما می کشیم از بخش دوم است و هر چه او می کشد از بخش اول.» مادر ما را ببخش


نوشته شده در تاريخ یکشنبه یازدهم اسفند 1392 توسط

اينجا مادر  فرزند گمنام را پيدا كرد ... روزي مي آيد كه فرزند قبر مخفي مادر را پيدا خواهد كرد ... اللهم عجل لوليك الفرج


نوشته شده در تاريخ شنبه دهم اسفند 1392 توسط

اين كليپ سال 1384 گرفته شده ...

آقا گمنام ۶۱ دارید؟

۱۸ساله

کجا؟

سومار.

نه حاج خانوم سومار نداریم.

مادر از کی داری می گردی؟

۲۳ ساله

ببین بچَم چقدر خوشگله.اومدم دوستاشو بدرقه کنم.شایدبچه ی منم تو اینا باشه.....

http://s2.picofile.com/file/7145618167/clip_madar_shhid.3gp.html

این کلیپ بدجور حال آدمو عوض میکنه... حالا 31 سال گذشته ...

یاد همه شهدایی که بی ریا رفتند و دیگه برنگشتند بخیر.


نوشته شده در تاريخ شنبه دهم اسفند 1392 توسط
شناسه خبر: 67395 منتشر شده در مورخ: 1392/12/10 ساعت: 09:37 گروه: استانها
شناسایی یکی از شهدای گمنام دانشگاه خلیج فارس بوشهر

مادر « شهید بهروز صبوری » به آرزویش رسید

یکی از شهدای گمنام دانشگاه خلیج فارس پسر همان پیرزنی است که با در دست داشتن عکس پسر شهیدش در مراسم تشیع شهدای گمنام تاثیر بسیار زیادی بر روی مخاطبین گذاشت.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا، به نقل از دانشجو نیوز ،  هویت شهید «بهروز صبوری» شهید مفقود الاثر دوران دفاع مقدس بعد از 31 سال‌ شناسایی شد.

 

گفته می شود: پس از نمونه‌گیری از خون مادر شهید و تطابق با نمونه  DNA گرفته شده از شهدای گمنام ، معلوم شده است که تمامی اطلاعات مربوط به پیکر شهید صبوری است که در سال 1389 در دانشگاه خلیج فارس بوشهر به عنوان شهید گمنام به خاک سپرده شده است.

شهید بهروز صبوری 18 ساله در عملیات مسلم بن عقیل در منطقه سومار به شهادت رسیده است.

حال پس از شناسایی پیکر این شهید بزرگوار، روی یکی از قبور شهدای گمنام دانشگاه خلیج فارس به جای شهید گمنام نوشته خواهد شد:« شهید بهروز صبوری»


نوشته شده در تاريخ شنبه دهم اسفند 1392 توسط
 دوست دارم گمنام باشم!
سيد علي حسيني

جلوه‌هايي از محبت شهدا به حضرت زهرا سلام الله علیها

 

سلام بر شهیدان؛ آنان که به عشق مادر شهیدان، حضرت زهرا سلام الله علیها، با شجاعتی حیدرگونه می‌جنگیدند و در لحظه‌های خون و آتش به یاد آن یاس پرپر، شوق شهادت در دل آنان شعله‌ور می‌شد. آسمانیانی که راه و رسم یاری امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف  و نایب بر حقش را از سیرة عملی حضرت زهرا سلام الله علیها، که شهیدة راه ولایت بود، آموختند و در اين راه از هیچ تلاشی دریغ نکردند. كساني كه زندگي‌شان سرشار از جلوه‌های محبت و عشق  به حضرت زهرا سلام الله علیها بود كه به برخي از اين جلوه‌ها اشاره می‌شود.


قبر مخفی

بسیاری از شهدا، که محبت حضرت زهرا سلام الله علیها در وجودشان شعله‌ور شده بود، آرزو داشتند بعد از شهادتشان گمنام باشند و محل دفنشان، مانند آن قبر بی‌نشان، مخفی بماند. بسیاری از شهدا به اين آرزو رسیدند؛ هر چند جسم پاكشان بي‌نشان ماند ولي ياد و نام‌شان براي تمام عاشقان به ياد ماندني شد. از پدر شهيد عباس سلطانی نقل شده است: «وقتی عباس برای آخرین بار به مرخصی آمد حال و هوای دیگری داشت و با چشمانی اشک‌بار گفت: دوست دارم گمنام باشم. دلم می‌خواهد قبرم مثل حضرت زهرا مخفی باشد.» و سرانجام به آرزوش رسيد و روح پاكش آسماني شد.

مجله امان


نوشته شده در تاريخ جمعه نهم اسفند 1392 توسط
 شهدا، الگوي سبک زندگي مهدوي
مهدي اعتمادي

 

چند وقتي است که بازار گفتگو در مورد «سبک زندگي» بالا گرفته و تنور سخن در اين زمينه داغ است. اين که ما چه شيوه‌اي را در زندگي خود به کار ببنديم تا مسير زندگي‌مان را به خوبي سپري کنيم. در پيچ و خم زندگي، چه طور عمل کنيم تا به سلامتي به کوچه باغ‌هاي سرسبز برسيم. چه رنگي به وجودمان بزنيم تا گرد و غبار زندگي آن را تيره و تار نکند. چه آبي در کوزه دلمان بريزيم تا کام تشنه خود و ديگر رهگذران را سيراب کنيم. چه عطري به سر تا پاي دلمان بزنيم تا گل زيباي وجودمان همواره معطر و سر سبز باشد و شامه هر ره‌گذري را بنوازد. چه افقي براي آينده خود، ترسيم کنيم که  سراب‌گونه نباشد و آن قدر مطمئن باشيم که دست ديگران را هم بتوانيم بگيريم و با خود به مقصد برسانيم.

در هياهوي زندگي امروزي، خيلي‌ها مانند کلافي سر در گم، گم شده‌اند و خيلي‌ها مقصد را فراموش کرده‌اند. در درياي زندگي بسياري از افراد، آن قدر امواج  گل‌آلود و وحشتناک هست که تماشاي آن چيزي جز اضطراب و پريشاني نصيب اطرافيانشان نمي‌کند. برخي هم آسمان دلشان، آن‌چنان آبي و وسيع هست که وقار و آرامش را به ديگران هديه مي‌دهند؛ حتي با ستاره‌هاي زيباي اخلاق نيکوي‌شان،  شب‌هاي تاريک بدي‌هاي ديگران را زيبا مي‌کنند و جز زيبايي از خود اثري بر جاي نمي‌گذارند.

 بهترين سبک زندگي که گم شده خيلي از ماهاست و جاي خالي آن در تار و پود زندگي ما به روشني پيداست، راه و روشي است که بزرگان ديني ما، با بيانات مختلفي آن را مطرح کرده‌اند و بسياري از افراد، آن را در زندگي خود به كار بسته‌اند و آن را نهادينه کرده‌اند و برخي نيز، با ريختن خون خود به پاي اين راه و روش، رنگ و بوي زيباتري به آن بخشيده‌اند.

بي‌شک کساني که مي‌خواهند در زمان غيبت امام عصر (عج) بهترين سبک زندگي را به دست بياورند و به آن عمل نمايند، بايد با شاخصه‌هاي سبک زندگي مهدوي آشنا شوند. يکي از مهم‌ترين شاخصه‌ها در اين زمينه «راضي نبودن از وضع موجود و کنده شدن از آن وضعيت» است. معناي روان اين شاخصه عبارت است از «مبارز بودن» و اين همان نکته‌اي است که شهداي گران‌قدر ما همواره به آن توجه ويژه‌اي داشتند و انتظار را عملاً براي تمام کساني که چشم به راه امام زمان (عج) هستند، تفسير کردند. شهدايي که در زماني نزديک به زمان ما و در شرايطي مشابه با شرايط زندگي ما، به بهترين سبک، زندگي مي‌کرده‌اند. شهدايي که گويي مسافراني از ملکوت بودند و در بين ما آمده بودند تا درس انتظار را به ما بياموزند و ما را همانند خود از ياران آخر الزماني  امام عصر (عج) نمايند.


نوشته شده در تاريخ دوشنبه پنجم اسفند 1392 توسط
Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}